Jo

Christel Vanderstichele

 

Liefste, lieve Jo

 

Hoe moet ik nu verder zonder jou?

 

Lente, zomer, herfst, winter

zonder jou

Alles, zonder jou.

 

Sinds onze kindertijd

onafscheidelijk

Altijd een jij en een ik

 

We deelden lief

en veel leed

zonder onze lieve pappie

die jij niet, en ik nauwelijks,

gekend heb.

 

Hoe moet Kerst voor ’t eerst zonder jou?

 

Altijd samen met Kerst

sinds onze kindertijd

Kerst is geen Kerst meer

Zonder jou

 

Als enige van onze familie blijf ik over

Het is eenzaam, zonder jou, lieve Jo.

 

Je was zo dapper in je strijd tegen die vreselijke ziekte.

Je gaf nooit op en humor was nooit ver weg.

Er is leegte, zo zonder jou

en ik ben niet zo dapper als jij.

 

Ik zie je in elke ster, ik zie je in de wolken, ik zie je in “ons liedje”.

Bovenal zie ik jou in mijn lieve kleinzoon, die onlangs geboren is.

De geboorte van mijn kleinkind, waar jij zo erg naar uitkeek.

Mijn dochter heeft, toen je stervende was, in je oor gefluisterd dat ’t een jongen zou worden.

Je hebt hem nooit gezien.

 

Als hij naar me lacht, zie ik jou

Ik zal hem over jou vertellen, lieve Jo.

Zijn zusje, mijn kleindochter van 3, waar jij zo trots op was, zal hem ook over jou kunnen vertellen.

Die grappige, soms zotte Tante Jo.

 

Of zoals zij het zo schattig zegt:

tante Jo is dood, ze is nu gestorven maar ze zit in ons hoofdje en in ons hartje…