In het leven stappen

Gino Dekeyzer

 

de ochtend spreidt moeizaam zijn vleugels

slentert sloffend door het huis

groet me met gesloten ogen

vult de tafel met gemis

een lege stoel mompelt

een afgebroken gedicht

 

het regent hagelslag op mijn boterham

ik probeer het even traag als jij

spelen met de korrels

dromen dat alles kan

 

als we nu eens samen aan zee

bellen blazen tot in Engeland

aan dolfijnen vragen hoe we de zon

kunnen redden van de ondergang