zo zal ze liggen

– Christophe Vansteeland, Veltem-Beisem
 voor Rita Haek (25/01/1947 – 6/06/1997)

Zo zal ze liggen wanneer ze sterft. Haar
woorden zijn moe. Luister! Het zijn oude
slakken, in zout vallen ze op het gesteven
laken als stenen op een bevroren plas.

Ze leggen zich naast de groen geborduurde
letters. Zo zal ze liggen. Haar gezicht
versteend, lippen dichtgeplakt, haar armen
takken waaraan handen beduimeld in elkaar

geschoven. Als puzzelstukken. Zo zal ze liggen,
niet meer slapen. Straks zullen we een kist
kiezen. Kijk! Ze staat recht, een open deur

naar de dood. Ze zal jou omvatten als
een schelp haar dode vrucht. Niet meer open
gaan. Verloren gaan in niets na ons.