aan mijn onvoltooide zoon

– Paul Vincent, Retie

vergeef me mijn schrijven
in jouw geheime dagboek
iemand moet de bladen blijven
vullen tegen het vergeten in

blauw was de nacht
waarin jij werd geboren
vol van onvermoede kleuren
elke dag die later kwam

van waggelkind werd jij toch
diegene die alles zoveel beter kon
tot ik je plots weer dragen moest
jouw leven voorbij het mijne

in woorden van herinnering
zal ik blijven lopen en wedden
dat ik voortaan met een traan-
lengte voorsprong van je win