Onderbewuste

– Valérie Alberghs
voor Rio (12/09/1998 – 30/08/2012)

Ik zit op een vlot op zee
met m’n rug naar haar, gekruiste benen

Een paar meter achter mij zwemt zij
Ze doet haar best en springt achterop

Ik neem haar in m’n armen
maar ze duwt zich van me af
en springt te-rug

Opnieuw doet ze haar best
en opnieuw neem ik haar in m’n armen

Ik bind een touw om haar middel en als een lasso draai ik haar rond in grote cirkels boven mijn hoofd
De kracht van de draaiingen voert ons verder, de zee in
Maar hoe harder ik draai
hoe meer de richting verandert

Zij kiest het zand
Haar kleine lijfje strandt

Ze trekt zich omhoog, uit volle kracht, de heuvel op
En ik, ik sleep achteraan, verbonden door het touw met haar

En daar, helemaal vanboven, daar staat een huisje
We gaan naar binnen
Er brandt een vuur
Ik zet me ervoor, gekruiste benen

En zij, zij komt zitten – op mijn linkerschouder. Sta-tig.
En zij, zij gaat liggen – in de plooi van mijn linkerbeen.
Op-ge-rold.