Club Jaecques

Als een leven even wankel lijkt
komen twee mannen
ijsberen aan het voeteneinde van mijn bed.

Ik zit rechtop
kussen in de rug
en weet dat ik droom.

Vaderskant mager
zelfgekozen
samen afscheid
Moederskant vager
plots gevallen
ook geen doodstrijd

Ze beginnen:

– ik weet alles over de dood
– en heel veel over troost
– maar wat zit daar tussenin?

Ik zeg:

– verdriet zit daar tussenin

– nee, jongen, strikvraag, meteen troost, kop recht, doorharken

– zijn die tranen dan geen verdriet?

– tranen zijn troost
– allergische reactie, allergisch aan den dood
– omda ge der nie aan gewend zijt

– jullie waren dan ook mijn eerste dood

– zie, de volgende wordt zachter
– kijk, ge weet nu da ’t komt

 

Sam David, Club Jaecques

foto: Tijs Soete